Rozdział 23.

Kiedy tylko Laura i Riker weszli do domu od razu poszli w stronę kuchni, w której siedzieli chłopcy. Dziewczyna z poważną miną podeszła do Ellingtona. 

- Ell, możemy porozmawiać? - zapytała nieco podenerwowana. 

- Jasne, o co chodzi? - spojrzał na nią i uniósł brwi. 

- Ale nie przy... - spojrzała kątem oka na Rikera. - Nie przy Rocky'm. 

- Rocky'm? Eem, spoko. - kiwnął głową i razem z dziewczyną wyszli z pomieszczenia. 

- Ej, co to było? - zapytał barata Rocky. 

- Powiem ci, co jest... Laura kręci z Ratliff'em. - oznajmił blondyn. 

- Jak to? Coo? To niemożliwe. - Machnął ręką wiedząc, że Riker nie wie jeszcze o tym, że Laura spała z Ell'em i prawie pocałowali sie drugi raz. 

- Rocky, daj spokój, nie jestem idiotą, widzę, że coś się dzieje. 

- Riker! Człowieku, odpuść. - westchnął brunet. 

- Ty coś wiesz... 

- Co mam wiedzeć? Wczoraj to ty byłeś na nią zły, bo ci nie zaufała, czy coś... Teraz ty zaufaj jej, jeśli mówi, że nic nie dzieje się między nią, a Ell'em, powinieneś jej zaufać. - oznajmił patrząc na brata. 

- Dlaczego oststnio masz rację? - westchnął cicho. Laura i Ellington weszli do pokoju dziewczyny.

- Co to za sprawa, o której Rocky nie może wiedzieć? - zapytał od razu Ratliff. 

- Nie Rocky, tylko Riker... - powiedziała cicho. 

- Dobra, to co to za sprawa, o której...

- Riker coś podejrzewa...- przerwała mu. 

- Ale jak to podejrzewa? - lekko się zdziwił. 

- Wiesz, że nie powiedziałam mu jeszcze o tym, że razem spaliśmy, tak? No więc nic też nie wspominałam o naszym niedoszłym pocałunku. 

- Nie powiedziałaś mu o pocałunku?! - Zapytał jeszcze bardziej zdziwiony. Dziewczyna szybko podeszła do niego i zakryła mu usta dłonią. 

- Mów trochę ciszej... - Szepnęła i spojrzała w jego oczy. 

- Jest jeszcze coś, o czym mu nie powiedziałaś? - zapytał, tm razem ciszej. 

- Nie... Ale już dwa razy powiedziałam "Ell", zamiast "Riker". - powiedziała równie cicho i spuściła wzrok.  

- Naprawdę? Dlaczego? 

- Nie wiem... Może to dlatego, że... No wiesz, my się całowaliśmy i... I jakby nie było spaliśmy razem. Gdyby nie Rocky pocałowali byśmy się drugi raz... 

- Umm, no tak... 

- Mogę ci coś powiedzieć? - zapytała niepewnie i ponownie spojrzała w jego oczy. 

- No jasne. O co chodzi?

- Wczoraj, kiedy spałam z Rikerem... To, to głupie, ale kiedy mnie pocałował... Próbowałam sobie wyobrazić, że to ty... - Szepnęła. 

- Laura... - zaczął, ale dziewczyna mu przerwała. 

- Nie wiem, co się ze mną dzieje... Dzisiaj zadzwoniła do mnie Julie, powiedziała, że jest naprawdę zakochana w Rikerze... Pomyślałam, że nawet do siebie pasują...

- Laura, przecież ty jesteś z Rikerem. 

- No tak.. Mówiłam już, że nie wiem, co się ze mną dzieje... Jestem beznadziejna, przyznaj to w końcu. - westchneła ciężko. 

- Nie przyznam, bo tak nie jest. Jesteś naprawdę wspaniała i Riker jest ogromnym  szczęściarzem, że z nim jesteś. - powiedział cicho i uśmiechnął się lekko. Dziewczyna nic nie odpowiedziała, a po jej policzku spłynęła pojedyncza łza. Ellington wziął głęboki oddech i bez chwili zastanowienia złożył na ustach Laury czuły pocałunek, który odwzajemniła.

~ W tym samym czasie u Rikera i Rocky'ego~

- Coś długo ich nie ma... - zastanowił się blondyn. 

- Serio? Teraz będziesz zazdrosny? - zasmiał się Rocky. 

- Nie... Mieli tylko chwilę porozmawiać, a nie ma juz ich długo. Idę do nich. 

- Riker! Świrujesz...

- O co ci chodzi? Po prostu chce iść sprawdzić, co robią.  - pokręcił głową. 

- Oszalałeś? Ufasz jej? 

- Tak. Ufam, ale co to ma do rzeczy? Chce tylko wiedzieć, co robi moja dziewczyna i mój przyjaciel. 

- Co? Czekaj, czekaj... To może ja pójdę? - zaproponował szybko. 

- Ty?

- Ta, jak ty pójdziesz Laura będzie myślała, że jej nie ufasz. Spokojnie, powiem ci, co zobaczyłem. - oznajmił z delikatnym uśmiechem. 

- No dobra... Idź - kiwnął głową Riker, a brunet wyszedł z kuchni. Pokręcił głową. Właściwie zrobił to tylko dlatego, że wiedział, co może spodziewać się po tej dwójce i nie chciał, aby Riker zobaczył czegoś, czego nie powinien. Podszedł do pokoju brunetki, nie było słychać rozmów. Westchnął cicho i nie pukając wszedł do pokoju. To, co tam zobaczył niezbyt go zdziwiło. Stali przyklejeni do siebie. 

- Ekehm! - chciał, aby para go zauważyła, bo do tej pory nie zwrócili na niego uwagi.  W końcu Laura zobaczyła Rokcy'ego i szybko odsunęła się od Ellingtona. 

- Nie umiesz pukać?! - spojrzała na Lynch'a, ten zamknął drzwi i podszedł do nich. 

- A ty nie umiesz być wierna? - zapytał ironicznym tonem. 

- Pierwsza spytałam. 

- Tak, umiem. Teraz ty odpowiedz na moje. 

- Tak, umiem. - mruknęła. - Więc dlaczego nie zapukałeś? 

- Więc dlaczego nie jesteś wierna mojemu bratu? 

- Serio? Znowu zaczynasz? 

- Nie zapukałem, bo wiedziałem, że coś się tu dzieje, teraz twoja kolej. 

- Rocky, daj spokój... 

- Laura. Czy ty wiesz, jak Rikerowi na tobie zależy? Dlaczego po prostu z nim nie zerwiesz i nie będziecie na legalu z Ell'em? - zapytał patrząc na nich na zmianę. 

- Bo nie chcę zranić Rikera... - spuściła wzrok. 

- O, czyli nie zrobisz tego, kiedy się dowie, że go zdradzałaś? 

- Nie powiesz mu tego...

- To mój brat. 

- Rocky, nie możesz mu powiedzieć! 

- Nie chce okłamywać brata. 

- Nie musisz. Laura i ja nie jesteśmy razem. - Wtrącił się Ellington. 

- Nie? A więc co to było? - zapytał zakładając rękę za rękę. 

- My tylko... - zaczęła niepewnie Laura. - Rocky, Riker się załamie, jeśli mu powiem... 

- Ooo, czyli wolisz go okłamywać? - zapytał unosząc brew. 

- Rocky, to nie takie łatwe... Riker... On... Pociął sie, kiedy sądził, że przestałam mu ufać... - powiedziała cicho, a do jej oczu napłynęły łzy. 

- Więc domyśl się, co będzie, kiedy Laura z nim zerwie... - oznajmił Ell. 

- Czyli chcecie się ukrywać? 

- Nie ukrywać... Po prostu nie powiemy mu o tym, co się stało. Ty też nie możesz mówić. - powiedział Ratliff, Laura sie nie odzywała. 

- To mój brat... - zaczął, ale Ellington mu przerwał. 

- A mój przyjaciel... 

- A mój chłopak...  - przerwała Ratliff'owi, Laura. - To mój chłopak i nie mogę go okłamywać... - spojrzała na chłopaków. 

- Czyli co? Chcesz mu powiedzieć? - zapytał starszy brunet. 

- Albo powiem mu prawdę, albo z nim zerwe. Nie wiem, co będzie dla niego bardziej bolesne... - powiedziała cicho ze  łzami w oczach. 

- Ale Rocky, proszę cię, nie mów mu teraz. - Ratliff spojrzał na przyjaciela. 

- Dobra, ale Laura... Zdecyduj się, z kim chcesz być. - powiedział obojętnie Lynch i wyszedł z pokoju. 

- Nie miało być tak... - powiedziała cicho. 

- Wiem to i przepraszam...

- Przecież nie masz za co..

- Mam, to ja cię pocałowałem. Ale Rocky ma racje. Musisz zdecydować. 

- To nie takie łatwe...

- Dlatego daję ci tyle czasu, ile zechcesz. Jeśli zdecydujesz się być z Rikerem... ucieszę się, że obydwoje będziecie szczęśliwi... Nie wspominajmy Rikerowi o tym... Wszystkim. Jeśli się zdecydujesz... Daj znać. - powiedział Ellington, podszedł do dziewczyny i pocałował ją lekko w policzek, a następnie wyszedł z pokoju i poszedł do pokoju obok. 

Kiedy Rocky opuścił pokój dziewczyny zaczął myśleć o tym, co powie starszymi bratu, co zobaczył. 

- I jak? - zapytał Riker, kiedy Rocky wszedł do kuchni. 

- Więc... Jeszcze chyba nie gadali, bo Laura szuka telefonu. - oznajmił całkiem spokojnie. 

- Jasne... Wiesz, Rocky. Miałeś rację, ufam jej, jak nikomu innemu. Wierzę, że jest ze mną szczera. - uśmiechnął sie lekko. 

- Oh, gdybyś tylko wiedział... - wescthnął brunet. 

- Co? 

- Emm, gdybyś wiedział, ile to dla niej znaczy. - kiwnął głową. 

- Mam nadzieję, że ona wie o tym. 

- Na pewno wie. - wymusił delikatny uśmiech, a zaraz po tym do nich przyszedł Ratliff. 

- O, Laura znalazła te komórkę? - zapytał Rocky. 

- He? - zdziwił się Ell. 

- No, bo jak do was wszedłem, to szukała komórki. Znalazła ją? Już wie?.. Gdzie jest, oczywiście?

- O... Jeszcze nie wie. 

- Dobra, to brzmi conajmniej dziwnie. - Zaśmiał sie Riker. 

- Widzisz, przedtem siedzieliśmy razem, a wy gdzieś łaziliście. To trochę nam się udzieliło. - odpoweidział Rocky lekko rozbawionym tonem. Ratliff chciał odpowiedzieć, ale chłopcy zobaczyli w drzwiach Laurę i szybko zapadła ciesza. 

- Co tu tak cicho? - zapytała i podeszła do Rikera, a następnie usiadła na blacie kuchennym, obok niego. 

- Zastanawimy się... Znalazłaś telefon? - zapytał zainteresowany młodszy Lynch. 

- Co? - Zaśmiała sie. 

- Bo jak do was wszedłem szukałaś telefonu, znalazłaś go?

- A tak, tak...  Znalazłam. 

- Gdzie był? - zainteresował się też Riker. 

- Gdzie był? Ten, no... W.. Wypadł mi z kieszeni, a później musiał ten... w każdym razie go znalazłam. - zaczęła wymyślać. 

- No, koniec tematu. - powiedział szybko Ell. 

- No, to o której zaczynamy ognisko? - zapytał uśmiechnięty Rocky. 

- Może niech najpierw sie ściemni? - Zaśmiała się Laura. 

- A w sumie... - uśmiechnął się Rocky. 

- Dobra, to co teraz robimy? - zapytał Ell. 

- Oststni dzień, ładna pogoda, idziemy nad jezioro! - powiedział wesoły Rocky. 

- Dobra, pewnie. - zgodziła sie Laura. 

- Ta, jestem za - kiwnął głową Riker. 

- Trzy na jednego... No niech stracę. - Zaśmiał się Ratliff. 

- ALE, żeby było jasne, tym razem nie ma wrzucania do jeziora, jasne? - oznajmiła Laura i spojrzała na każdego z osobna. 

- Spoko. - odpowiedział od razu Ell. 

- No... No dobra. - mruknął po chwili wahania Rocky. 

- Super, możemy uść. - uśmiechnęła się. 

- Czekaj, Riker nic nie powiedział. - przymrużyl oczy młodszy brunet. 

- Bo to oczywiste, że mnie nie wepchnie, prawda? - spojrzała na Rikera. 

- Prawda, prawda. - odpowiedział uśmiechnięty blondyn i zbliżył się do niej, aby ją pocałować, dziewczyna spojrzała jeszcze niepewnie na Ellingtona, ten kiwnął głową i uśmiechnął się szczerze, wtedy brunetka bez wahania pocałowała Rikera. 

- Oh no błagam was! - powiedział Rocky i zasłonił oczy. 

- Chodź, zostawmy ich, ALE czekamy na was.  - Zaśmiał sie Ratliff i razem z przyjacielem wyszli z pomieszczenia. Tak naprawdę Ell wyszedł, bo po prostu nie chciał na nich patrzeć, udawał, że wszystko jest ok. 

- Przestraszyliśmy ich? - Zaśmiała sie Laura opierając czoło o czoło Rikera. 

- Najwyraźniej. Ale przynajmniej sie ich pozbyliśmy, tak? - odpowiedział zadowolony. 

- Tak, ale chyba nie sądzisz, że dadzą nam więcej spokoju? To twój brat, a z nim jest Ell. 

- Cóż, zawsze może się całować, żeby tu nie wchodzili. - Zaśmiał się blondyn, a następnie wyciągnął w stronę Laury swoją prawą dłoń. Dziewczyna z uśmiechem ją ujęła, zeskoczyła z blatu i nadal trzymając Lynch'a za rękę poszli do chłopaków. 

- Już? Skończyli? - zapytał rozbawionym tonem młodszy Lynch. 

- Tak, spokojnie. - odpowiedziała uśmiechnięta brunetka. 

- Dziękuje! - odparł ironicznie najmłodszy.  

- Przyzwyczajaj się młody. - powiedział blondyn. W tej chwili Ellington spojrzał na Laurę, która spuściła wzrok. 

- To jak, idziemy? - przerwał ciszę, która na chwilę zapanowała, Ell. 

- Ta, ale oni mają się przy mnie nie całować. - oznajmił Rocky unosząc brwi. 

- Spokojnie, jak wrócimy, znajdziemy ci dziewczynę. - rzekł Riker, na co młodszy brat się zaśmiał. 

- Dobra, po prostu juz chodźmy. - dziewczyna pokręciła głową i ruszyła w stronę wyjścia, a za nią chłopcy. Riker, Laura i Rocky szli z przodu, a Ellington nieco za nimi. 

- Emm, idźcie, ja musze porozmawiać z Ell'em. - powiedziała dziewczyna i znacznie zwolniła, przez co Ratliff ją dogonił. 

- Czyli już wybrałaś. - odparł brunet patrząc przed siebie. 

- To nie tak...

- Spoko. Rozumiem i cieszę się, że jesteś z nim szczęśliwa. To dla mnie najważniejsze. 

- Ellington... Ty od początku jesteś wobec mnie taki wyrozumiały... Jesteś naprawdę świetny, ale... Jesteś dla mnie jak brat. Nie wyobrażam sobie, żebyśmy kiedykolwiek mieli przestać ze sobą rozmawiać, ale... Tylko brat. - oznajmiła cicho i spojrzała na chłopaka. 

- No jasne, rozumiem.  - kiwnął głową. 

- Ellington... - szepnęła i się zatrzymała, a zaraz za nią chłopak. 

- Laura, o co chodzi? Dla mnie jest ważne, że ty jesteś szczęśliwa. Jeśli jesteś szczęśliwa będąc z Rikerem, to ja również. - uśmiechnął się lekko. 

- Przecież widzę, że to dla ciebie ciężkie...

- Bo jest... Ale cieszę sie, że wybrałaś i mam nadzieję, że nie żałujesz swojej decyzji. 

- Nie żałuję... - powiedziała cichym tonem. "Żałuję tylko tego, że nie umiem zerwać z Rikerem i powiedzieć ci, jak bardzo chcę z tobą być" - te słowa przeleciały jej przez myśl, ale na szczęście nic nie powiedziała. 

- Chodź, bo Riker znowu zacznie niepotrzebnie coś podejrzewać. - powiedział, a dziewczyna tylko sie do niego przytuliła, ale po chwili on zrobił krok do tyłu. 

- Chodźmy. - rzekł miło i razem dogonili chłopaków. Laura podeszła do Rikera, a ten obiął ją jedną ręką. 

- Więc... O czym rozmawialiście? - zapytał po chwili Ell. 

- Wielka szkoda, że nie możemy zostać tutaj dłużej. - odpowiedział Rocky. 

- Szkoda, że cały wczorajszy wieczór i noc baliśmy sie jakiegoś nawiedzonego obrazu. - Zaśmiała się Laura. 

- Tak... To było mocno dziwne. - odparł blondyn. 

- Właśnie, a co się teraz z nim stało? - zaciekawił się Ratliff. 

- A ja wiem... Nie ma go, tyle. - wzruszył obojętnie ramionami Riker. 

- Taa, do tego spanie w samochodzie. - Zaśmiał się młodszy Lynch. Laurze od razu przypomniał sie pocałunek z Ellingtonem i to, że spali razem, a co gorsza to, że nie powiedziała jeszcze o tym Rikerowi. 

- Hmm, może jeszcze kiedyś tu wrócimy... Z Rydel... - zastanowił sie najstarszy. 

- Ale bez Rossa i Rylanda. - powiedział od razu Rocky. 

- Tak, bez Rossa. - rzekła cicho brunetka. 

- Co mówisz? - zwrócił się Rocky. 

- Ciekawi mnie jedno... - zaczęła i spojrzała na Rikera. 

- O co chodzi? - zapytał blondyn. 

- Ja i Ross mamy osiemnaście lat, dlaczego więc wzieliście mnie, a Rossa nie? 

- Prosta sprawa, ty jesteś dorosła, a Ross to dziecko. - odpwiedział Rocky, nie dając okazji wypowiedzieć sie starszymi bratu. 

- Serio? O to chodzi? - zdziwiła się. 

- Nie. Ty masz ukończone osiemnaście lat, a Ross jakby nie było nadal ma siedemnaście. - odpowiedział tym razem Riker. 

- A w sumie... 

- Poza tym, Rocky, gdybśmy chcieli z Rydel brać dorosłych pojechałem Ryland, a nie ty. - Zaśmiał się blondyn. 

- Bardzo śmieszne - mruknął jak zawsze uśmiechnięty Rocky. 

- A wiesz, co będzie naprawde śmieszne? - zastanowił się Ell i patrząc na przyjaciela przymrużyl oczy. 

- Ell, o czym ty mówisz? - zdziwił się. Ratliff już nie odpowiedział, tylko widząc, że są już niemalże na miejscu podbiegł do młodszego Lynch'a i wepchnął go do jeziora. 

- Ell! Matole! - krzyknął Rocky, który był w wodzie. - Umawialiśmy się, że nie ma wpychania do wody, no!

- On ma rację. - wtrąciła się Laura i kiwnęła głową. 

- No dobra... To żeby było sprawiedliwie... Wy też wepchnijcie mnie do wody. - Zaśmiał się Ellington i stanął zaraz przy krawędzi. Laura i Riker porozumieli sie wzrokiem i razem weschneli chłopaka do wody, jednak ten złapał brunetkę za rękę, przez co wleciała razem z nim. 

- Ratliff! - krzyknęła, kiedy wylądowała w wodzie. 

- No co? Miałem pozwolić, żebyście od tak mnie tam wepchneli? - Zaśmiał się. 

- Sam chciałeś! 

- Ej, dobra... Nie kłóćcie się gołąbki. - dodał rozbawiony Rocky. 

- No łatwo ci mówić, ty przynajmniej cały sie nie rozmazałeś.  - powiedzała z wyrzutem Laura. 

- Ale i tak wyglądasz pięknie. - powiedział rozbawionym tonem Ellington. Było wyraźnie słychać rozbawienie w jego głosie, ale chłopak powiedział to szczerze. 

- No serio, skończcie to już. - dodał Rocky i ponownie się zaśmiał. Laura spojrzała na obu brunetów i ochalapała ich wodą, a następnie podpłynęła na podest, gdzie stał Riker, wyciągnął do niej rękę, aby pomóc jej wyjść z wody, ale dziewczyna nie zdążyła jej chwycić, ponieważ w mgnieniu oka zaraz za nią pojawił się Rocky, który złapał brata za rękę i wciągnął do wody. 

- Rocky! - krzyknęła dziewczyna. 

- Ja go nie wepchnąłem, tylko lekko pociągnąłem. - odpoweidział śmiejąc się. 

- Rocky, baranie! Mam komórke w kieszeni! - dodał Riker wyciągając swój morky telefon i odstawił go na podeście. 

- No to trzeba było go nie brać. Jak ja. - rzekł zadowolony młodszy Lynch. 

- Ale ja pomyślałem i wziąłem go ze sobą. 

- I właśnie to był twój błąd. 

- Pewnie gdybyś ty swojego nie zapomniał, na pewno wziąłbyś go teraz ze sobą.  - powiedział blondyn i po chwili się zaśmiał. Ellington tylko przyglądał się rozmowie przyjaciół. 

- No w sumie racja...  Too co, ja się ładnie uśmiechnę, a ty puścisz to w niepamięć?  - rzekł Rocky i uśmiechnął się szeroko. 

- Taak, a jeżeli coś zaszkodzi mojej komórce dodasz mi swoją. - zaproponował unosząc brwi. 

- Dobra, to niee.. Widzisz! Nie zepsuł się! - ucieszył się młodszy Lynch. 

- A ty skąd to wiesz? - zdziwił się Riker. 

- Bo dzwoni, nie słyszysz? - odpowiedział od razu, w tej chwili zapadła ciesza i rzeczywiście usłyszał dźwięk telefonu, wyszedł z wody i odebrał go odchodząc od nich trochę. 

- Więc... Nawet dobrze to przyjął. - stwierdził Rocky i spojrzał na Laurę. 

- Nie rozumiem... 

- No, widzę, że nie stało się nic wielkiego, po tym, jak powiedziałaś mu, o tobie i Ell'u. - powiedział pewnie. Dziewczyna nie odpowiadała. 

- Rocky... - zaczął Ellington, ale Lynch mu przerwał. 

- Ty.. Nie jeszcze mu nie powiedziałaś, prawda? 

- Kiedy miałam to zrobić? Dajcie spokój, nie chcę do końca mu zniszczyć tego wyjazdu. Już wystarczy, że obwinia się o to wszystko, co się tutaj stało. - odpowiedziała po chwili zawahania. 

- Dlaczego się o to obwinia? - zdziwił się Ell. 

- Bo jakby nie było, to dzięki niemu tu jesteśmy... A to wszystko, co oststnio się tutaj stało... Pomyślcie. - westchneła cicho. Ellington kiwnął głową na znak zrozumienia, a Rocky na chwile się zamyślił. 

- Także, chłopcy... Powiem mu, jak wrócimy, ale na pewno to zrobię nawet, jeśli stanie się najgorsze i ze mną zerwie... 

- Tylko... Postaraj się zrobić to w miarę delikatnie, to mój brat i raz miał złamane serce, nie chcę, żeby powtórzyło się to, co kiedyś. - odparł Rocky. 

- Jasne, o ile powiedzenie mu o tym wszystkim będzie dało się jakoś powiedzieć mniej boleśnie. 

- Mówię poważnie. 

- Ja też... Ja naprawde nie chcę go zranić... Chociaż teraz to już chyba niemożliwe. Ale dobra... Nie rozmawiajmy o tym. Nie chce teraz o tym myśleć, dobrze? 

- Tak, pewnie. - odpowiedział młodszy brunet.  

- Eejj, nie sądzicie, że Rikera nie ma już całkiem długo? - Wtrącił się Ratliff. 

- Ell, o czym ty znowu mówisz? - zwrócił się do przyjaciela, Rocky. 

- A o tym, że nie ma go już właściwie długo, bo ile można rozmawiać przez telefon? 

- Ell ma rację. - mruknęła Laura. - To może ja do niego dołącze. 

-  serio? Myślicie, że się zgubi? Proszę was. - Zaśmiał się Rocky. 

- Nawet jeśli, to co? Nie obchodzi cię, gdzie jest twój brat i co się z nim dzieje? 

- Laura, oczywiście, że mnie to interesuje, ale myślisz, że nie wiem... zgubił się? Zabłądził? Może po prostu prowadzi długą i ważną rozmowę? 

- Może i masz racje... Ale jednak się o niego martwię, pójdę do niego.

- Laura...

- Laura, co? Rocky, rozumiem, że ciebie może to nie obchodzić, ale mnie owszem. - dopowiedziała i zaraz wyszła z wody nie czekając, na jakąkolwiek odpowiedź ze strony chłopaków. 

~~~

Rany, nie wiedziałam, że w pierwszym tygodniu szkoły nauczyciele będą tyle wymagać >_< Na przyszły tydzień mam już trzy kartkówki, wtf?! Czy w ogóle tak można? -.- 

W każdym razie nie sądziłam, że chodzenie do szkoły i nauka mogą tak bardzo odbierać wenę :o Zaczęłam ten rozdział po napisaniu poprzedniego i ledwo go skończyłam :o Tyle nauki... Nie dam rady...

Na blogu pojawiła się ankieta, dotycząca tego, z kim ma być Laura. Mam nadzieję, że będziecie w niej odpowiadać :) A nowy rozdział... Powiem szczerze, że mam kilka pomysłów, które już spisałam, ale nie umiem ich dobrze rozpisać, dlatego nie wiem, kiedy pojawi się kolejny ._. 

To tyle, buziaki ;*